Kiezen of verliezen

Vaak schrikken mensen wanneer ze horen dat wij in fertiliteitstraject zitten. Ze weten niet goed wat zeggen of hoe te reageren. Dan komen er al snel een paar standaardzinnen, tips en zelfs advies over hoe je het best een kindje maakt, ja alsof we al niet alles hadden geprobeerd.

Sommige onder hen denken dat wij hier zelf voor gekozen hebben maar dat is niet zo. Niemand kiest voor deze mallemolen. De enige keuze die mijn man en ik destijds hebben gemaakt is om een kindje van ons samen te willen hebben en om een gezin te willen. Wanneer dit dan op de natuurlijke manier niet blijkt te lukken omdat er medisch echt wel een probleem is dan heb je geen tijd om er dieper over na te denken. We konden niet weten welke impact dit op ons leven zou hebben. We leefden op automatische piloot en wij hebben dit uiteindelijk 4 jaar volgehouden. We werden geleefd omdat het verlangen naar dat kind en onze hele toekomst die wij voor ogen hadden zo groot was en nog steeds is.

a94005289049469d629d2491190c0883

Het was voor ons kiezen of verliezen en laten mijn man en ik nu net beide enorme competitie beesten zijn iedereen die ons een beetje kent zal je dat zeker kunnen beamen. Verliezen staat niet in ons woordenboek en zal er nooit in staan ook. Geluk maak je zelf en daar kozen wij voor. In het begin verliep alles zoals de dokters verwacht hadden en ieder bezoek aan het ziekenhuis was een stap dichter bij die ene droom bij dat ene kind.

Ikzelf kon al makkelijk de knop omdraaien om alle fysieke lasten te dragen van hormonen slikken, spuiten zetten, bloedprikken en ontelbare inwendige echo’s. Gynaecologen, (thuis) verpleegsters , huisarts, vroedvrouwen en verschillende assistenten/stagiaires hebben aan mijn lijf gezeten en ik heb het allemaal ondergaan zonder blikken of blozen. Gêne heb ik nooit gehad en na deze ervaringen zal ik het waarschijnlijk nooit hebben.

Dat het emotioneel zo zwaar ging zijn hebben we wel zwaar onderschat en zo kwam er ons masker die we samen altijd op hadden wanneer we buiten kwamen. We waren samen een sterk koppel en wilde onze pijn niet laten zien. Het heeft ons alleen nog sterker gemaakt en nog meer naar elkaar toe laten groeien. Ons respect voor elkaar is oneindig groot.

We hebben 4 jaar lang gekozen om niet te verliezen. Elkaar hebben we nooit verloren en hebben uiteindelijk de lotto gewonnen met onze Rein. Maar onderweg hebben we ook verloren. Een klein sterretje heeft het na een zwangerschap van 6 weken niet gehaald en heeft een enorme barst in ons hart achter gelaten. Het verlies van ons dochtertje Liv* na een zwangerschap van 17 weken heeft een deel van ons hart eruit gerukt en in duizenden stukken gescheurd. Maar de liefde die we voor elkaar en ons gezin hebben is groter dan al dat verdriet. Onze roze bril is nog niet kapot en het verlangen naar nog een kind is nog steeds aanwezig maar voor nu hebben we er samen voor gekozen om het hoofdstuk fertiliteit voor onbepaalde tijd stop te zetten. Tijd om even op adem te komen en te genieten van ons gezin van drie daarna zien we wel wat de toekomst ons nog brengt.

22752691_10212978020661968_990803754_n

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: